تبلیغات
آموزش شبکه و سرور - مجازی سازی - نصب انواع سیستم عامل - جلسه سوم - دوره مایکروسافت MCSE
آموزش شبکه و سرور - مجازی سازی - نصب انواع سیستم عامل
آموزش نصب انواع سیستم عامل ، شبکه ، سرویس هاست ، مجازی سازی و غیره...

مرتبه
تاریخ : چهارشنبه 23 شهریور 1390
خوب سلام دوستان برویم سراغ بحث بعدی در مسایل نرم افزاری مربوط به ملزومات شبکه یعنی نام کامپیوتر یا Computer Name :
شاید خیلی ها این مطلب را بدانند که کامپیوترها در واقع به کمک آدرس های IP در شبکه با هم ارتباط برقرار می کنند، اما برای کاربر سخت است که یک آدرس چند بایتی را به خاطر بسپارد و با آن کار کند، بنابراین آدرس های IP باید با نام کامپیوترها متناظر شده
و کاربر بتواند با نام کار کند و سیستم عامل ها و پروتکل های شبکه ای به صورت خودکار این نام را به IP مورد نظر متناظر کنند. در راستای این مطالب باید به توضیح مطلبی بسیار مهم به نام Name Resolution بپردازیم :

مکانیزم Name Resolution چیست :
منظور از Name Resolution مکانیزمی در شبکه است که از روی نام سیستم مقصد، IP آن را پیدا کرده و ارتباط از طریق آن را ممکن می سازد. گفتیم که برای انتقال بسته های اطلاعاتی در شبکه، آن چیزی که در بسته ها قرار می گیرد IP سیستمهاست نه نام انها.
این مکانیزم به سه صورت متداول در شبکه ها پیاده می شود که به ترتیب اولویت عبارتند از:

1- DNS
2- WINS
3- Name Broadcast

در مورد 1 و 2 بعدها در بحث سرور به صورت مفصل توضیح خواهم داد. در اینجا اشاره مختصری به دو مورد اول و توضیحاتی نسبتا کامل تر در خصوص مورد 3 برایتان ارایه می دهم :

1- DNS
عبارت DNS مخفف سیستم نامگذاری
دومین یا Domain Name System (DNS) است. در شبکه های استاندارد، سروری به نام DNS Server وجود دارد. این سرور دارای جداولی است که در آنها نام هر کامپیوتر و IP متناظر با آن آورده شده است. هنگامی که یک سیستم در شبکه با نام صدا زده می شود، IP آن به سرعت از این جداول پیدا شده و مورد استفاده قرار می گیرد. همانگونه که می دانید در حالت کلی دو گونه شبکه داریم که یکی Workgroup و دیگری Domain است. (در مورد این دو به مرور در مباحث مختلف اطلاعات بیشتری ارایه خواهد شد، اما اگر کسی سوالی دارد بپرسد). در شبکه های دومین، داشتن DNS Server اجباری است.

نکته :
در DNS با نام های کامل یا FQDN سر و کار داریم، (Fully Qualified Domain Name) یعنی اسامی که نام کامل کامپیوتر، دومین های فرعی و اصلی و ... در آن ذکر می شوند. برای مثال فرض کنید کامپیوتری در دومین Best2me.com وجود دارد که نام آن Main است. نام FQDN این سیستم می شود :
Main.Best2me.com

در واقع این اسم عبارت است از اسم کامپیوتر + اسم شبکه ای که در آن قرار دارد. یادتان باشد شرط استفاده یک کامپیوتر از DNS Server آن است که آدرس این سرور در Preferred DNS داده شده باشد (نگران نباشید، توضیحات مبسوط در این باره به زودی ارایه می شوند، این را برای کسانی گفتم که بیشتر با موضوع آشنایی دارند) نام های کامل می توانند حداکثر 255 حرفی باشند.

2- روش WINS
در این روش هم مانند DNS جدول داریم که نام ها و IP ها در آن آمده اند. در این روش با نام های ساده یا Flat یا NetBIOS Name سر وکار داریم، یعنی در همان مثال بالا دیگر کاری به نام شبکه ندارد و فقط نام Main را می شناسد. متد WINS هم در شبکه های دومین و هم در شبکه های Workgroup قابل استفاده است و وجود آن اجباری نیست. نام های ساده حداکثر
می توانند 15 حرفی باشند.

نکته : روش WINS برای ویندوزهای قدیمی (2000 و قبل از آن) استفاده می شد و علت اینکه هنوز هم وجود دارد آن است که سیستم ها و سرورهای قدیمی در شبکه مشکلی نداشته باشند. این کار در نرم افزارها و سیستم عامل ها اصطلاحا سازگاری با نسخه های قبلی یا Backward Compatibility نام دارد.

3- روش Name Broadcast
فرض کنید شبکه ای داریم که در آن DNS و WINS وجود ندارد و می خواهیم از طریق نام با سیستم دیگری ارتباط برقرار کنیم. می زنیم : \\pc2
در این حالت چون جدولی وجود ندارد، یک بسته درخواست تشکیل می شود و به تمامی کامپیوترها می رود. هر جا که به اسم pc2 رسید متوقف شده و اطلاعات را تحویل می دهد. بقیه بسته ها نیز پس از رسیدن به دیگر کامپیوترها (به دلیل اینکه آنها pc2 نیستند) اتوماتیک نابود می شوند.
مسلم است که این روش ترافیک را به شدت افزایش و کارآیی شبکه را کاهش می دهد. بنابراین استفاده از آن مخصوصا در شبکه های بزرگ به هیچ وجه عقلانی نیست.

نکته :
این روش با پروتکل NetBEUI یا Netbios Over TCP/IP کار می کند و اگر این پروتکل را Disable کنیم دیگر کار نمی کند و در واقع دیگر از طریق نام نمی توانیم با دیگر کامپیوترها ارتباط برقرار کنیم. (دیگر نه می توانیم broadcast کنیم
و نه به دیگر درخواست های Broadcast پاسخ دهیم). جای این پروتکل کجاست و از کجا می توان آن را Enable یا Disable کرد ؟؟ سوال خوبیست. از آیکون شبکه خود Properties بگیرید. سپس گزینه Internet Protocol(TCP/IP) ، را انتخاب و Properties را بزنید. سپس به Advanced بروید. سپس برگه WINS را کلیک کنید و به قسمت پایین صفحه نگاه کنید. اینجاست که می توانید پروتکل مذکور را Enable، Disable کنید یا در حالت پیش فرض قرار دهید.




این آموزش متعلق به: آقای محمد گنجی



طبقه بندی: دوره شبکه مایکروسافت، 
برچسب ها: آموزش شبکه، آموزش MCSE، آموزش مبانی شبکه، مبانی شبکه، شبکه، دوره مایکروسافت، آموزش های محمد گنجی، محمد گنجی،
ارسال توسط پیمان کوره پز
آخرین مطالب